گوارش غذا در حیوانات و انسان با وجود یک لوله توخالی عضلانی که از دهان تا مقعد قرار دارد، امکانپذیر میگردد. در طی این مسیر، ابتدا غذاها با یکدیگر مخلوط میشوند، آنگاه مواد غذائی لازم جذب میگردد و در انتها موادی که اضافه میماند، از بدن خارج میشود.
قسمتهای مختلف این دستگاه که از دهان آغاز میشود بهترتیب عبارتند از مری که در قفسه سینه قرار دارد و غذا را از دهان به معده هدایت میکند. آنگاه غذا پس از ورود به معده و مخلوط شدن با شیر معده وارده رودۀ باریک میگردد. ادامه هضم در روده باریک با اضافه شدن آنزیمهای گوارشی صورت میپذیرد و در این محل تقریباً تمامی مواد ضروری بدن جذب میشود آنچه که از عملیات هضم و جذب در روده باریک اضافه میماند بهصورت مایع وارد روده فراخ میشود و در آنجا آب مایع جذب میشود، بهطوری که در انتهای رودهٔ فراخ این مواد بهصورت مدفوع معمولی در میآید.
قسمت انتهائی رودۀ فراخ یا مقعد، یک مکانیسم دریچهای عضلانی دارد که به ما اجازه میدهد کنترل دفع مدفوع را در اختیار داشته باشیم. جدارهٔ رود فراخ از بافتهای مختلف تشکیل شده است. بهطور کلی جدارهٔ روده فراخ ساختمان عضلانی دارد ولی بافتهای چربی و لنفاوی هم در آن موجود میباشد. لایه پوشاننده داخلی آن از سلولهای خاصی ساخته شده است که مسئول جذب مایعات و تولید موکوس میباشند. موکوس باعث لیزشدن مسیر و کمک به حرکت مدفوع میشود و در صورت ملتهب شدن روده، تولید آن افزایش مییابد. خروج مقادیر زیاد ترشحات مخاطی ممکن است یک علامت مهم بیماری روده فراخ باشد.
برچسب:
نویسنده: mnb