liya1
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
-->-->-->
روانپريشي يا سايكوز به معناي وضعيت رواني غيرطبيعي است و اصطلاحي است كه در روانپزشكي براي حالتي رواني به كار ميرود كه اغلب به صورت «از دستدادن تماس با واقعيت» توصيف ميشود. سايكوز به انواع جدي اختلالات رواني گفته ميشود كه در طول آنها بيمار ممكن است دچار توهم و هذيان شود. گاه افراد سايكوتيك اختلال شخصيت نيز دارند. جنون يا سايكوز نوعي قطع ارتباط با واقعيت است كه بهطور مشخص شامل هذيان (عقايد نادرست درباره وقايع يا اشخاص) و توهم (ديدن يا شنيدن چيزهايي كه وجود خارجي ندارند) ميشود. واژه سايكوز به معني وضعيت رواني غيرطبيعي است كه حالتهاي مختلفي را دربرميگيرد ولي اصليترين ويژگي آنها نوعي قطع ارتباط با واقعيت است.
كلمه روانپريشي يا سايكوز براي توصيف شرايط غيرطبيعي ذهن و وضعيت رواني به كار ميرود كه طي آن ارتباط فرد با واقعيات قطع ميشود. در اين حالات، علاوه بر قطع ارتباط با واقعيات، اختلال در تفكر، درك و قضاوت نيز بروز ميكند. زماني كه كسي دچار حالت روانپريشي شود، روانپريش يا سايكوتيك ناميده ميشود. روانپريشي يا سايكوز يا اختلالات شديد رواني، نوع شديد بيماري رواني است كه ويژگي عمده آن فقدان واقعيتسنجي يا قطع ارتباط با دنياي واقعي است. معمولا بيمار رفتارها و صحبت هاي غيرطبيعي دارد. فعاليتهاي جسمي و رواني او به حدي دچار اختلال مي شود كه باعث به هم ريختگي فعاليتهاي فردي و اجتماعي اش مي شود. چنين بيماري معمولا از بيماري خود آگاهي ندارد و خود را سالم مي داند و از درمان خودداري مي كند. در اين نوع بيماري اغلب ضايعه مشخصي در مغز مشاهده نمي شود. روانپريشي را به دليل تفاوت در شروع و سير بيماري، مدت بيماري و بهبود به چند گروه اصلي تقسيم مي كنند.روانپريشي ممكن است با بيماريهاي جسمي (مثلا به دنبال ضربههاي مغزي، عفونتهاي شديد، مصرف مواد) يا بر اثر بيماريهاي رواني (مثلا اسكيزوفرنيا) همراه باشد. اگرچه روانپريشي ممكن است در هر گروه سني ديده شود، اما بيشتر در افراد جوان اتفاق ميافتد. حدود 3 تا 5 نفر از هر صد نفر حالاتي از روانپريشي را تجربه ميكنند كه اين ميزان بيشتر از ميزان شيوع ديابت (بيماري قند) است.
كلمه روانپريشي يا سايكوز براي توصيف شرايط غيرطبيعي ذهن و وضعيت رواني به كار ميرود كه طي آن ارتباط فرد با واقعيات قطع ميشود. در اين حالات، علاوه بر قطع ارتباط با واقعيات، اختلال در تفكر، درك و قضاوت نيز بروز ميكند. زماني كه كسي دچار حالت روانپريشي شود، روانپريش يا سايكوتيك ناميده ميشود. روانپريشي يا سايكوز يا اختلالات شديد رواني، نوع شديد بيماري رواني است كه ويژگي عمده آن فقدان واقعيتسنجي يا قطع ارتباط با دنياي واقعي است. معمولا بيمار رفتارها و صحبت هاي غيرطبيعي دارد. فعاليتهاي جسمي و رواني او به حدي دچار اختلال مي شود كه باعث به هم ريختگي فعاليتهاي فردي و اجتماعي اش مي شود. چنين بيماري معمولا از بيماري خود آگاهي ندارد و خود را سالم مي داند و از درمان خودداري مي كند. در اين نوع بيماري اغلب ضايعه مشخصي در مغز مشاهده نمي شود. روانپريشي را به دليل تفاوت در شروع و سير بيماري، مدت بيماري و بهبود به چند گروه اصلي تقسيم مي كنند.روانپريشي ممكن است با بيماريهاي جسمي (مثلا به دنبال ضربههاي مغزي، عفونتهاي شديد، مصرف مواد) يا بر اثر بيماريهاي رواني (مثلا اسكيزوفرنيا) همراه باشد. اگرچه روانپريشي ممكن است در هر گروه سني ديده شود، اما بيشتر در افراد جوان اتفاق ميافتد. حدود 3 تا 5 نفر از هر صد نفر حالاتي از روانپريشي را تجربه ميكنند كه اين ميزان بيشتر از ميزان شيوع ديابت (بيماري قند) است.
برچسب:
نویسنده: mnb